Atlas ryb

Danio pręgowaty (Brachydanio rerio)

Danio pręgowaty (Brachydanio rerio)

Danio pręgowaty (Brachydanio rerio) – hodowla, rozmnażanie i karmienie popularnej zebrafish. Danio pręgowany (Brachydanio rerio), znany także jako „zebra”, to charakterystyczna ryba akwariowa z rodziny karpiowatych. Ze względu na swoją tolerancję warunków w akwarium i przyciągający oko wygląd jest często wybierany zarówno przez początkujących jak i doświadczonych akwarystów.Danio pręgowany (Brachydanio rerio), znany także jako „zebra”, to charakterystyczna ryba akwariowa z rodziny karpiowatych. Ze względu na swoją tolerancję warunków w akwarium i przyciągający oko wygląd jest często wybierany zarówno przez początkujących jak i doświadczonych akwarystów.

Danio pręgowaty (Brachydanio rerio)

Nazwa: danio pręgowany (cętkowany), zebra

Nazwa łacińska: Brachydanio rerio

Rząd: karpiokształtne

Rodzina: karpiowate

Pochodzenie: Azja (Indie)

Wielkość: 5-6 cm

Usposobienie: spokojne, ale energiczne ryby ławicowe

Wielkość akwarium: > 60L

Temperatura wody: 18-24°C

Parametry wody: umiarkowana, lekko kwaśna, lekko zasadowa, miękka, średniotwarda

Pokarm: suchy, płatkowany, żywy lub mrożony, a także glony i roślinność

 

Pochodzenie

Jest to gatunek wywodzący się z Azji, gdzie zamieszkuje niewielkie strumienie i rzeki, wody stojące, a nawet kanały irygacyje i zalane pola ryżowe w Pakistanie, Indiach, Birmie, Nepalu i Bangladeszu. W 1905 roku został sprowadzony ze wschodnich Indii do Europy (prawdopodobnie do Niemiec).

Danio pręgowaty (Brachydanio rerio)
Danio pręgowaty (Brachydanio rerio)

Charakterystyka

Danio pręgowany to smukła ryba dorastająca do 5-6 cm długości. Bardzo łatwo ją rozpoznać ze względu na charakterystyczne, srebrne lub złote ubarwienie z niebieskimi lub fioletowymi pasami biegnącymi wzdłuż ciała. Samce są smuklejsze i mniejsze od samic, posiadają złoty odcień i są intensywniej ubarwione. Samice mają pełniejszy brzuch i są bardziej srebrzyste. W sprzedaży można spotkać również formy hodowlane o bardzo długich płetwach, albino, weloniaste lub o innym ubarwieniu, np. danio czerwone, różowe, zielone, złote itp. Danio lamparci (znany także jako cętkowany) to nie odrębna odmiana, jak do niedawna uważano, ale zmodyfikowany genetycznie danio pręgowany. Formy hodowlane są zwykle wrażliwsze od niezwykle wytrzymałych i odpornych form podstawowych.

Jest to spokojna, a zarazem bardzo ruchliwa i pełna energii ryba ławicowa. Zajmuje głównie środkowe i powierzchniowe piętra akwarium. Najlepiej czuje się w stadku liczącym przynajmniej 8-10 osobników. Ze względu na odporność na błędy hodowców jest polecana szczególnie dla początkujących akwarystów.

 

Odżywianie

Danio pręgowany nie jest wybrednym gatunkiem. Jada większość pokarmów, choć najczęściej karmi się go pokarmem suchym, płatkowanym. Bardzo chętnie zjada również rozwielitki, larwy komarów, ochotki, wazonkowce czy oczliki. Dietę można uzupełniać także pokarmem zielonym.

 

Akwarium

Zbiornik dla ławicy 8-10 osobników powinien mieć nie mniej niż 60cm długości z dość silnym prądem wody. Z powodzeniem można je trzymać w długich i płaskich akwariach. Woda powinna być lekko kwaśna do obojętnej oraz bardzo miękka do średnio twardej, o temperaturze w granicach 18 – 24 stopnie Celsjusza. Zbiornik powinien być bogato obsadzony roślinność, ale także zawierać sporo wolnej przestrzeni do pływania. Ryby te preferują niezbyt mocne oświetlenie. Najlepiej prezentują się na białym lub  czarnym podłożu. Mają skłonności do wyskakiwania z akwarium, dlatego zbiornik powinien być wyposażony w pokrywę. Można trzymać je z gatunkami o podobnych wymaganiach środowiskowych i usposobieniu, np. kiryskami, bocjami, innymi karpiowatymi, kąsaczami, sumikami itp.

 

Rozmnażanie

Rozmnażanie tego gatunku zazwyczaj nie sprawia problemów. Do tarła należy przygotować akwarium o pojemności 10-50 litrów wypełnione do połowy wodą miękką lub obojętną. Temperaturę powinno się zwiększyć do 24-26 stopni Celsjusza. Na dno najlepiej dać dużą ilość mchu (np. jawajskiego), siatkę o drobnych oczkach lub szklane kule. Zaleca się umieszczenie zbiornika na parapecie wschodniego okna, tak, aby padały na nie pierwsze promienie słońca. Najlepiej rozdzielić ryby według płci już 7-14 dni wcześniej i obficie karmić żywym lub mrożonym pokarmem. Przed planowanym tarłem podmieniamy większą ilość wody (około 40%). Po wzmożonej aktywności ryb możemy rozpoznać, że zbliża się tarło. Samice mają wtedy większy, wypełniony jajami brzuch, a samce są szczególnie niespokojne. Parę ryb umieszcza się w zbiorniku tarliskowym wieczorem, przy zgaszonym świetle. Tarło zazwyczaj następuje rano.

W czasie tarła samiec energicznie opływa samicę, napina płetwy, a czasem nawet uderza pyszczkiem w podbrzusze partnerki. Zalotom towarzyszą nieustanne gonitwy. Kiedy samica jest już gotowa do rozrodu, para chowa się w gąszczu roślin, gdzie następuje rozrzucenie ikry i jej zapłodnienie. Jednorazowo samica składa od 4 do 12 jajeczek o bladoróżowym kolorze i średnicy 1,2mm. Następuje to do czasu wyczerpania się zapasów dojrzałych jajeczek. W czasie jednego tarła samica składa od 200 do 1000 ziarenek ikry (w zależności od wieku i warunków w zbiorniku tarliskowym). Jajeczka wszystkich gatunków danio nie są kleiste i opadają na dno. Niektórzy zalecają, aby po rozrzuceniu ikry wymienić 50% wody na świeżą, o tych samych parametrach i składzie chemicznym.

Jeśli tarło się nie uda należy spróbować z inną parą. Po złożeniu ikry samica staje się szczuplejsza. Dorosłe osobniki należy jak najszybciej odłowić, ponieważ wyjadają ikrę. Można próbować odwrócić ich uwagę od jajeczek poprzez dokarmianie, jednak nie zawsze jest to skuteczne. Wylęg młodych następuje zazwyczaj po około 2 dniach.

Larwy karmi się mikro pokarmami dla narybku. Po kilku dniach można zacząć wprowadzać pokarmy żywe, np. mikro nicienie czy larwy artemii czy solowca.

 

Ciekawostka

Danio pręgowany używany jest jako organizm modelowy w badaniach nad rozwojem kręgowców.

Jego hodowlą zajmuje się Międzynarodowy Instytut Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie, gdzie ryba służy do badań nad nowotworem i starzeniem się. Dzięki temu, że 90% genomu tej ryby jest podobne do ludzkiego można tworzyć na jej organizmie różne rodzaje chorób człowieka (np. nowotwory, degenerację układu nerwowego, choroby wywołane zaburzeniami w mitochondriach czy starzenie się). Przezroczystość ryby we wczesnym etapie rozwoju pozwala na wnikliwą obserwację komórek. Obecnie coraz więcej badać prowadzi się na tych rybach, co pozwoli ograniczyć wykorzystywanie ssaków w badaniach.

 

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o